Jezelf kwijtgeraakt? Zo vind je de weg terug naar wie je echt bent

Liever ontspannen luisteren en kijken? Dat kan op ons Youtube-kanaal.

Ben jij jezelf kwijt?

Er zijn van die momenten waarop je ineens denkt: waar ben ik gebleven? Je doet wat er van je verwacht wordt, je agenda staat vol, je functioneert naar wat er van je verwacht wordt, maar ergens onderweg ben je jezelf kwijtgeraakt.

Je realiseert jezelf dat je op de automatische piloot leeft. Dat je keuzes maakt die logisch lijken met datgene wat past in je omgeving, maar die niet kloppen met wie je diep vanbinnen bent. Het lijkt alsof het leven zichzelf leeft, maar jij er niet meer helemaal in zit. Alsof je het aanschouwt vanaf de bijrijdersstoel in plaats van dat je achter het stuur zit.

Als je dit herkent in je leven, heb ik goed nieuws voor je! Het wordt tijd om de regie te gaan nemen over je eigen leven. Tijd om de deuren naar iets nieuws te openen.

Zeg JA tegen jezelf en je eigen pad!

Zeg NEE tegen de dingen:

• die anderen van je verwachten;

• die anderen van je willen waar jij niet blij van wordt;

• waar jij geen energie van krijgt;

• waar jij op leeg loopt.

Wat zijn signalen (red flags) dat je jezelf bent kwijtgeraakt

Regelmatig ontvangen we cliënten in onze praktijk die aangeven dat ze zichzelf zijn kwijtgeraakt. Ze hebben ieder hun eigen levenspad en verhaal.

Als ik ernaar luister en afstand neem, vallen mij de volgende rode vlaggen op:

• Je hebt het gevoel dat je richtingloos bent;

• Je weet niet goed meer wat je leuk vindt;

• Je ervaart onrust en vermoeidheid zonder duidelijke reden;

• Je ervaart leegt als je voor iets gekozen hebt;

• Keuzes geven geen gevoel van vervulling en vreugde;

• Je hebt het idee dat je bent losgekoppeld van jezelf;

• Je vraagt je af voor wie je het allemaal doet.

Misschien herken je er een paar. Dat kan best confronterend zijn, maar ook waardevol zijn. Het betekent namelijk dat er iets is wat je aandacht nodig heeft.

Hoe raak je jezelf kwijt in het leven?

Je raakt jezelf normaal gesproken niet ineens kwijt. Het is meestal een geleidelijk proces waardoor je zelf niet in de gaten hebt dat het gebeurt. Je realiseert het pas als je jezelf daadwerkelijk bent kwijtgeraakt.

De drukte en het constante doorgaan in alles waar je mee bezig bent, maken dat rust ontbreekt en je nauwelijks de tijd neemt om echt stil te staan. Juist daarin zit de complexiteit van jezelf kwijtraken. Je bent met zoveel tegelijk bezig dat er geen ruimte is om te reflecteren. Daardoor merk je het niet eens op. En voor je het weet ren je jezelf voorbij.

Je interne wereld en socialiseringsomgeving

Vaak ontstaat de verwijdering van jezelf al in je jeugd en opvoeding. Ik noem dit jouw 'socialiseringsomgeving'. Dit is je thuis waar je werd opgevoed, je school, je vrienden, je sociale omgeving waarin je je hobby's uitoefent en jezelf ontwikkelt.

 Als kind heb je een interne wereld, de wereld die jezelf vormt en meekrijgt vanuit je oorsprong. Je reïncarnatie met kennis uit voorgaande levens, je zielsafspraken, je te leren lessen en je karaktereigenschappen in samenhang met je DNA structuur. Ook hoort hierbij je communicatie met je zintuigen en je systeem dat dingen voelt/ziet/hoort/weet.

Daarbij hoort ook je communicatie met je spirits en andere 'onzichtbare' aanwezigheden. Ik zie dit als je interne wereld, je interne systeem dat ongeconditioneerd is door mensen in je omgeving.

Al tijdens je opvoeding wordt je interne systeem aangevuld met het extern systeem, de socialiseringsomgeving. Dit is datgene wat van buiten naar binnen komt en je mee geeft wat dit externe systeem belangrijk en 'normaal' vindt. Kinderen willen voldoen aan de verwachtingen van hun ouders, vrienden, leraren om gezien en gewaardeerd te worden. Als kind wil je nergens buiten vallen en leer je af om anders te zijn.

Kort gezegd, je leert je aanpassen aan de normen en verwachtingen van de buitenwereld. Veel kinderen willen er vooral bij horen en niet anders zijn. Daardoor raken ze stukje bij beetje het vertrouwen in hun innerlijke wereld kwijt.

Omdat anderen niet zien, horen of voelen wat zij ervaren, houden ze dit vaak voor zichzelf. Zo ontstaat er afstand tot hun eigen, zuivere systeem en neem je ongemerkt al een eerste stap weg van wie je van nature bent.

(Voor)ouderproblematiek

Binnen je socialisatie ontwikkel je ook jouw plek en rol in het familiesysteem. Dat is belangrijk, omdat in dit systeem vaak patronen en thema’s uit eerdere generaties doorwerken. Tijdens je opvoeding brengen je ouders zowel hun kracht als hun beperkingen mee. Wat daarin minder helpend is, kan vaak worden teruggevoerd op oude, doorgegeven patronen waar jij in jouw leven mee in aanraking komt en mogelijk iets in te doorbreken hebt.

Naarmate je opgroeit en je ontwikkelt tot volwassene, komt daar een volgende laag van conditionering bij. Je studie, werk, sociale kring en omgeving gaan mede bepalen wat ‘belangrijk’ is. Externe prikkels zoals geld, status, erbij horen, macht en waardering krijgen vaak veel gewicht. In veel gevallen gaan deze zelfs zwaarder wegen dan je innerlijke drijfveren zoals plezier, vreugde en liefde.

Wanneer dat gebeurt, verschuift je loyaliteit langzaam naar buiten en raak je steeds verder verwijderd van jezelf.

Normen en sociale druk

De druk vanuit je sociale omgeving is groot. Verwachtingen van vrienden, collega’s, familie, buren of je sportclub stapelen zich op. Het tempo van de samenleving ligt hoog en dat voel je in alles wat je doet. Berichtjes en mails vragen om een snelle reactie, sociale afspraken dienen zich aan en je wilt niemand teleurstellen.

Want niet meedoen voelt al snel als buitengesloten worden. Succes lijkt de norm en als je daar niet aan voldoet, lijkt het alsof je er niet bij hoort. Een volle agenda is bijna een graadmeter geworden. Want als die leeg is, wat zegt dat dan? De onuitgesproken regel is: je bent druk, je gaat door. En precies daar zit het risico. Door de constante druk en het hoge tempo raak je steeds verder van jezelf verwijderd tot je jezelf voorbijrent.

De drie hoofdthema's

Vanuit dit meer abstracte kader kun je enkele hoofdthema's destilleren hoe je jezelf kunt kwijtraken.

1. Altijd ‘aan’ staan en jezelf vergeten

   Werk, gezin, sociale verplichtingen, voor je het weet ben je vooral bezig met anderen. Je eigen behoeften schuiven steeds verder naar de achtergrond.

2. Leven volgens verwachtingen van anderen

   Je kiest een carrière omdat het ‘verstandig’ is. Je zegt ja terwijl je nee voelt. Langzaam raak je verder verwijderd van wat jij zelf wilt.

3. Grote veranderingen of tegenslagen

   Denk aan een burn-out, relatiebreuk of verlies. Zulke gebeurtenissen kunnen je identiteit flink door elkaar schudden. Het verlies van iets dierbaars doet je realiseren wat je misschien toch wel echt belangrijk is.

Hoe vind je jezelf weer terug?

Een geruststellende gedachte is dat wanneer je je realiseert dat je jezelf bent kwijtgeraakt, je al een deel van de weg hebt afgelegd, ongeveer 25%. Precies genoeg om hoop te voelen. Want eerlijk, hoe vaak nemen we echt de tijd om te reflecteren en stil te staan bij onszelf?

Tijd maken voor rust en reflectie is daarin essentieel. Je kunt het bezinning noemen, maar eigenlijk is het heel simpel: af en toe vertragen en aandacht geven aan wat er in jou leeft. In die rust ontstaat ruimte om weer te voelen wat van jou is, los van alles wat er van buitenaf wordt gevraagd.

Je hoeft niet meteen alles te veranderen. Juist kleine momenten van stilstaan maken al verschil. Stap voor stap beweeg je zo weer terug naar jezelf.

Rust inplannen

In een druk leven betekent dit in het begin vaak dat je bewust tijd voor jezelf vrijmaakt. Dat kan voelen alsof je het echt moet inplannen. Tegelijk merk je al snel dat, zodra je begint, je er vanzelf vaker en langer de tijd voor neemt.

In die rust ontstaat weer verbinding met jezelf. Door te reflecteren, te kijken naar wat er speelt, wat je belangrijk vindt, welke overtuigingen je hebt, wie daarin een rol spelen en welke prioriteiten je stelt, ontstaat er ruimte. Ruimte om te zien waar je misschien een leegte probeert op te vullen. Of juist om te ontdekken dat er geen leegte is, maar dat je bezig bent met het creëren van vrijheid en tevredenheid.

Laten stromen van gevoel en gedachtes

Het mooie van een moment van reflectie is dat zowel je gedachten als je gevoelens de ruimte krijgen om te stromen. Misschien kom je tot de conclusie dat er een bepaalde leegte voelbaar is. Geen echte vreugde of voldoening, maar eerder een gevoel van ongemak, onbevredigdheid of de vraag: is dit het nou?

Juist het toelaten en doorvoelen van die leegte kan ongemakkelijk zijn. Tegelijk zit daarin ook de kracht. Dat gevoel van ongemak kan je namelijk richting geven en openen naar wat je wél nodig hebt om weer voldoening te ervaren. Soms heb je het ene nodig om het andere (opnieuw) te kunnen ontdekken.

Soms heb je het gevoel van leegte nodig om te kunnen voelen wat voldoening is.

Om je te ondersteunen bij het reflecteren, kunnen de volgende vragen helpend zijn:

• Wat wil ik eigenlijk?

• Waar krijg ik energie van?

• Wat voelt niet meer goed?

• Wat vind ik belangrijk?

• Wat zouden anderen belangrijk vinden?

Reflectie heeft pas waarde als je eerlijk durft en kunt antwoorden. Daarvoor is het belangrijk dat je de verbinding met jezelf opzoekt. Geef je antwoorden zo ongefilterd mogelijk, zonder dat een stem van buitenaf meekijkt of meepraat. Je stelt de vragen aan jezelf en je mag ook zelf je antwoorden bepalen.

Dat kan best lastig zijn, zeker als je gewend bent om je te laten leiden door de mensen om je heen. De conditionering die je hebt opgebouwd, speelt hierin vaak een rol. Het kan zelfs gebeuren dat je tijdens het beantwoorden bepaalde stemmetjes hoort van mensen uit je omgeving.

En dat is oké. Juist daardoor krijg je inzicht in waar iets vandaan komt. Vanuit daar kun je jezelf de vraag stellen: past dit echt bij mij, of neem ik iets over wat eigenlijk niet van mij is?

Laat ik een persoonlijk voorbeeld geven. Toen ik vroeger thuis met een idee of initiatief kwam dat nog niet eerder was gedaan, zei mijn moeder vaak: “Zou je dat wel doen?” Die terughoudende en risicomijdende houding heeft mij destijds afgeremd in mijn ontwikkeling, vooral in het ondernemerschap en het nemen van initiatief. Ik ontwikkelde de strategie om dingen niet meer te vertellen maar eerst te doen en achteraf soms te vertellen wat ik had gedaan. Als ik tegenwoordig iets nieuws ga doen, dan hoor ik soms de stem van mijn moeder fluisteren: 'Zou je dat wel doen?' Inmiddels kijk ik er met een lach op terug. Ik weet hoe dit mijn systeem beïnvloedde.

Kortom, wanneer je jezelf vragen stelt, probeer dan te antwoorden op een manier die echt bij jou past, zonder dat de invloed of mening van anderen je daarin beperkt.

Voel waar je positieve energie zit

Als je jezelf terug wilt vinden, helpt het om het spoor van je energie te volgen. Ga op zoek naar de momenten die je iets geven. Kleine lichtpuntjes die vreugde brengen in plaats van spanning of leegte. Merk op wat er in je lichaam gebeurt: waar stroomt het, waar trekt het samen?

Het kan helpen om dit op te schrijven. Waar krijg je energie van? Wat kost je juist energie? Door dit helder te maken, ga je patronen herkennen. Kijk er vervolgens rustig naar: wat gebeurt er precies en waardoor komt dat?

Spreek het ook eens hardop uit, voor jezelf of naar iemand anders. Grote kans dat anderen iets herkennen in wat je deelt. En als dat niet zo is, of er wordt niet geluisterd, dan laat dat vaak ook zien waar energie weglekt.

Kleine stapjes

Je hoeft niet je hele leven om te gooien. Juist kleine stappen brengen je verder dan je denkt. Het leven is geen sprint, maar een pad dat je stap voor stap bewandelt. Een kleine keuze kan al een groot verschil maken. Soms is het afzeggen van een afspraak die je energie kost al een enorme stap richting jezelf.

Mild voor jezelf

Wees niet te streng voor jezelf en gun jezelf de tijd om hierin te groeien. Het hoeft niet perfect. En soms is het gewoon niet het juiste moment om te reflecteren. Ook dat mag je respecteren. Kies dan een moment dat beter voelt.

Je hoeft dit niet alleen te doen

Jezelf terugvinden kan soms eenzaam voelen. Alsof niemand echt begrijpt wat er in je omgaat. Misschien heb je het gevoel dat anderen eroverheen stappen, of dat jouw verhaal niet wordt gezien of geloofd. Zeker als je veel hebt meegemaakt, kan het overweldigend zijn om te weten waar je moet beginnen.

Weet dat er altijd iemand is die luistert. Soms voel je die steun niet direct, of is het lastig om de signalen te herkennen. Maar op het juiste moment kom je vaak iemand tegen die met je meekijkt, de juiste vragen stelt en je helpt om weer richting te vinden. Iemand die je ondersteunt om terug te keren naar wie je werkelijk bent, zodat je keuzes kunt maken die echt bij je passen.

En soms ontmoet je iemand die precies aanvoelt wat jij hebt doorgemaakt zonder dat daar veel woorden voor nodig zijn. De rust en erkenning die dat geeft, zijn van onschatbare waarde.

Persoonlijke begeleiding

Wij begeleiden mensen die het gevoel hebben zichzelf ergens onderweg te zijn kwijtgeraakt. Niet met kant-en-klare antwoorden, maar door samen te ontdekken wat voor jou werkt. Want uiteindelijk zit alles wat je zoekt al in jou. Soms heb je alleen even hulp nodig om het weer te zien.